جاذبه‌هاي گردشگري، علي مقيم (كارشناس كوهنوردي)_  عليرغم توجه بسيار زياد مستشرقين به شناسايي رشته كوه‌هاي آسيا و با تمام تلاشها و كوششهايي كه با توسل به انواع و اقسام وسايل الكترونيكي و غيره كه در اين راه صورت گرفته و منجر به شناسايي بخشهاي بسيار گسترده‌اي از پيچيدگيهاي كوه‌هاي آسيا و به تبع آن در تمامي دنيا شده است هنوز هم تا سال 2006 كوه‌هاي ايران بدون شناسنامه باقي مانده‌اند.

اين مسئله به دليل ضعف مفرط در انگيزه و عدم توجه به اين موهبتهاي الهي در ايران صورت گرفته است. در سرزميني كه مي‌توان از كوه‌هابه عنوان منابعي زوال‌ناپذير ياد كرد، آنها دست‌نخورده و بي‌هيچ شناسنامه و حفاظت خاصي شبيه به كشورهايي چون هند و پاكستان و نپال باقي مانده‌اند.

ساليان متمادي از تشكيل ارگانهاي بزرگي كه در واقع متوليان اصلي شناسايي كوههاي ايران هستند مي‌گذرد و به جز تكرار مكررات و نقشه‌هاي بي‌نام و نشان و توجه و تمركز ويژه به سوي فعاليتهاي اقتصادي و نظامي چيز ديگري از آن به چشم نمي‌خورد.

اگر چه تفكر و پويايي در اين موضوع يعني اهميت و دلايل منطقي توجه به كوهها در كشورمان همواره به عنوان موضوعي قومي و حاشيه‌اي و در حداكثر توان فكري به موضوعي براي پر كردن اوقات فراغت مردم استفاده مي‌شود، اما به نظر مي‌رسد نهادينه كردن افكار حفاظت از كوهها و رسيدن به منافع اقتصادي با حفظ و شناسايي اين ارتفاعات، نگرشي است كه در ايران نيازمند صبر و حوصله و گذشت زمان بسيار طولاني خواهد بود.

 اگر به ياد داشته باشيم كه در هر روز و هر ساعت با احداث جاده، حفر معادن، انهدام مراتع و جنگلها تا چه ميزان بر تخريب كوه‌ها مي‌كوشيم، درمي‌يابيم صبر و بردباري در حفاظت از كوهها تا كجا مي‌تواند ادامه داشته باشد.

شايد از زماني كه توجهات اصلي خود را در اين رابطه و به صورت شاخص بر رشته كوه‌هاي ايران متمركز كرده باشم 20 سالي مي‌گذرد و در اين گذر ايام با بي‌توجهي چه‌ها كه بر كوههاي ايران نرفته است؟ اگر چه تمام سعي خود را همواره معطوف داشته‌ام تا در ابتدا و گام‌ به گام عموم علاقه‌مندان به طبيعت جذاب و شگفت‌انگيز ايران را با آن چه دارند و از آن بي‌خبرند آشنا سازم اما همواره نيم نگاهي به طرز عملكرد ارگانهاي دولتي داشته‌ام كه در اين ميان هميشه نظاره‌گر بوده‌اند.

به راستي براي سير تكويني شناسايي كوه‌هاي ايران به منظور آشنايي مستند از آن چه داريم؟در چه زماني اين كار به سرانجام مي‌رسد و چند نسل بايد بگذرد تا كار به نتايج مطلوب خود نزديك شود؟

اين سئوالي است كه همواره از خود مي‌پرسم و همواره بي‌جواب از كنار آن رد مي‌شوم. نگرشي حياتي و اصولي بر شناخت كوههاي ايران واقعيتي انكارناپذير است كه پس از شناخت‌ اوليه مي‌توان با تبديل اين عرصه‌هاي حيات به پاركهاي ملي زمينه حراست و حفاظت آن را به عهده گرفت.

با داير كردن مباني حفاظت ديگر از ورود و خروج بي‌رويه افراد داخلي و خارجي جلوگيري كرده ضمن ارايه آموزشهاي زيست محيطي و جلوگيري قاطع از آلودگيهاي انساني به داخل مجموعه‌هاي كوهستاني از آنها جلوگيري كرده راه را براي ورود مسئولانه به اين مناطق هموار كرد.

حداقل شايد بتوانيم تا 20 سال آينده از اين نقطه نظر خود را به كشورهايي چون هند و نپال و پاكستان برسانيم.

بدون ترديد شناسايي اوليه كوههاي ايران در كشوري كه شايد حدود 15000 قله بالاي 3000 متري در آن وجود دارد با تنوع وسيع آب و هوايي، اقليم‌هاي متفاوت از يكديگر، كويرهاي نسبتا بزرگ و ارتفاعات كويري نامكشوف و بي‌نام، وجود مسيرهاي بي‌اندازه متنوع، شروع از كناره‌هاي سرسبز درياي مازندران و عبور از كوه‌هاي مرتفع البرز و رسيدن يك باره به كويرهاي بزرگ، جذابيتي را تداعي مي‌كند كه زبان از بيان اوصاف آن عاجز مي‌ماند.

اگر اين جذابيتها را در نظر بگيريم به خوبي خواهيم ديد كه  تا چه اندازه مي‌توان سهل‌انگاري را در اين رابطه مشاهده كرد.

به راستي نمي‌دانم كه تغيير طرز تفكرات كشوري كه همه چيزش دولتي و وابسته به دولت است تا چه زماني مي‌خواهد ادامه داشته باشد؟ آيا هنوز زمان آن فرا نرسيده است كه نيم‌نگاهي به اين مقوله بيندازيم و قبل از آن كه كويرها به مجموعه‌اي از جاده‌هاي آسفالته و خاكي تبديل شوند و زباله، كوه‌هاي ما را فرا بگيرد و رودخانه‌ها بستري مناسب براي حمل و نقل آن شوند و جنگلها به مراتع و مراتع به ويلاهاي اختصاصي و زمين‌هاي حصار كشيده براي آينده دستگاه‌هاي دولتي تبديل شوند، به نجات آن بشتابيم و آنها را از نابودي حتمي كه هم‌اكنون برخي از اين آثار را روي ارتفاعات 3600 و 4000 متري به وضوح مي‌توانيم ببينيم همت گماريم.

 اگر چه تمامي اين اقدامات در كشور ما بسيار دير انجام مي‌شود اما اميدوارم كه زماني را شاهد باشم كه حتي تا ميزاني اندك مرهمي باشد بر زخمهاي بي‌انتهايي كه هم اكنون بر آن وارد مي‌شود.

 چيزي در حدود 70 سال از پيدايش ورزش كوهنوردي در ايران مي‌گذرد و در طي اين سالها شناسايي كوهها همواره به عنوان بخش جدايي‌ناپذير از بدنه فعاليتهاي كوهنوردي مطرح بوده است.

 توجه به كوه و كوهنوردي از سالهاي قبل از انقلاب را مي‌توان به عنوان مراحل و گامهاي بسيار معتبر در اين راه تلقي كرد، اما در جاي خود اهميت بسزايي دارد كه به باعث و باني روند رو به رشد مابقي حركتها در سالهاي پس از انقلاب توجه كنيم كه از جمله نتايج آن رويكرد بسيار حساس و وسيع طيف بزرگ علاقه‌مندان به طبيعت و كوههاي ايران زمين است.

 به هر ترتيب در سالهاي اخير با تلاشها و كوششها‌ي فراواني كه صورت پذيرفته چهره شناسايي كوه‌هاي ايران مي‌رود تا شكل روشنتري به خود بگيرد. اگر چه در طي اين راه دشواريهاي فراوان اقتصادي و فرهنگي حرف اول را مي‌زند اما به هر حال اين فعاليتي است كه ‌بايد به انجام برسد و به نظر مي‌رسد كه باز هم ما در آغاز راه قرار داريم.

چاپ، تاليف و تدوين انواع كتابهاي راهنماي مناطق كوهستاني ايران با اين كه هنوز هم گامهاي ابتدايي در راه آن برداشته مي‌شود ليكن نقطه اميدواري است.

از آن جهت كه تلاشها براي صعود و شناسايي ارتفاعات به هر ترتيب ممكن و توسط ساير همنوردان دنبال مي‌شود و هر روز اطلاعات جديد و مفيدي به دست مي‌آيد. ليكن به دليل ضعف بسيار ارتباطات باز هم سالهاي متمادي وقت مي‌خواهد تا به سايرين منتقل شود و راهيابي براي ديگران صورت پذيرد.

با اين همه بسيار اميدوارم كه راه پرفراز و نشيب شناسايي كامل كوههاي ايران در آينده‌اي نه چندان دور به نتيجه دلخواه برسد و همگان مزه و شيريني آن را بچشند

 

قلعه دختر و قلعه اردشیر از آثار دوران ساسانی در مشرق شهر كنونی كرمان- كه هنوز خرابه‌های آنها برجاست – گواه بر این است كه لااقل در زمان اردشیر بابكان در همین محل، شهری آباد یا قلعه‌‌ای مهم وجود داشته است.

مؤلف جغرافیای كرمان معتقد است كه حدود 220 پیش از میلاد، به هنگام فتح كرمان به دست اردشیر این محل «گواشیر» نام داشته و مركز ولایت كرمان بوده است بنا به گفته هرودت كرمانیا از قبایل دوازده گانه ایران می باشد و ساتراپی چهاردهم (دارا) مشتمل بر ایالت كرمان بوده است .

در روایات اساطیری آمده است كه كیخسرو كرمان و مكران را به رستم بخشید همچنین نشانی هایی از فرمانروایی بهمن بر این خطه میدهند آنگاه روایت تاریخی این سرزمین آغاز میشود و اینكه در زمان هخامنشین كورش آن را تبعید گاه نونید قرار داد سپس سخن از حكومت اشكانیان را شكست داد و فرزند خود را كه او هم اردشیر نام داشت به حكومت كرمان گماشت گویند كرمان آخرین پناهگاه یزدگرد پادشاه ساسانی بوده است .

در زمان حكومت خلفای عباسی كرمان به شورشهای مكرر دست زد ولی هیچ یك به سامان نرسید در عصر غزنویان  فرمانروایان خونریز و هوسران آرامش را از مردم گرفتند تنها در عهد سلجوقیان، حكومت ملك قاورد و فرزندانش بودكه در كرمان روی رفاه و آسایش دید و آثاری چون مسجد ملك پدید آمد پس از حكومت 150 ساله سلاجقه باز بلای غز بر كرمان نازل شد با حمله مغول براق حاجب از سرداران قراختائیان كرمان را به تصرف در آورد از اعقاب وی تركان خاتون بر كرمان فرمانروایی یافت كه در آبادانی شهر كوشید و دخترش پادشاه خاتون نیز حاكمی فاضل و حامی دانشمندان بود تیموریان از سال 796 تا 834 بركرمان فایق آمدند سپس تنی چند از طایفه قراقویونلو در كرمان به قدرت رسیدند .

سلاطین صفوی از 915 هجری كرمان را به متصرفات خود افزودند در 1005 هجری، گنجعلیخان از سوی صفویه به حكومت كرمان رسید كه بر اثر تدبیر و تداوم حكومت او، شهر چندی روی آسایش و آرامش دید و زمانه برای ترقی و آبادانی مناسب شد.

در روزگار افول قدرت صفویان، افاغنه، كرمان را به جزای شهامت و مقاومت در برابر آنان به خاك و خون كشیدند و نادرشاه افشار هم هنگامی به كرمان رسید كه بر اثر كشتن رضاقلی میرزا (پسرش) به جنون آدمكشی مبتلا شده بود او دستور گردن زدن مردم بی‌گناه را صادر كرد و یكی از بزرگترین قتل عامهای معروف تاریخ كرمان را به راه انداخت...

كرمان، از كریمخان زند- كه پادشاهی مردم دوست بود- نصیبی نبرد. او نتوانست كرمان را به قلمرو قدرت خود ضمیمه كند. پس كرمان از این سلسله خبری ندید و سهل است كه به گناه حمایت از آخرین بازمانده زندیه (لطفعلیخان) گرفتار خشم آغامحمدخان قاجار شود كه به روایت تاریخ، هفت من «چشم» از مردم بی پناه در آورد! اگر چه جانشینان او تلاش كردند تابا اعزام حاكمانی مدیر و مدبر همچون محمداسماعیل خان نوری «وكیل الملك» ‌و «ابراهیم خان ظهیرالدوله» به باز سازی شهر كرمان، و تحبیب قلوب بپردازند، و با برپایی آثاری چون مجموعه وكیل، و مجموعه ابراهیم خان، گذشته‌ها را به نسیان و فراموشی بسپارند، معذالك اینكه اقداماتی از این قبیل در تحقق آن نظر موثر بوده یا نه، سوالی است كه پاسخش به تاریخ سپرده میشود.

استان كرمان به سبب تنوع آب و هوا و اقلیم ، چشم انداز و مناظر زیبایی دارد كه هر یك به لحاظ مسائل تاریخ طبیعی ، پژوهش هی علمی ، تفریحی و تفرجگاهی می تواند گردشگران بسیاری را اب سلیقه هی متفاوت به خود جلب كند و اوقات فراغت مفرح و مفیدی پیش روی آنان قرار دهد. محیط هی متنوع طبیعی موجود در استان درصورت سرمایه گذاری  و‌آماده كردن آنها بری جلب گردشگران زیست محیطی طی سالیان طولانی و درزمان نسل حاضر و نسل هی
ینده می توانند درآ,دهی كلانی بری استان به ارمغان بیاورند . مهم ترین مناطق طبیعی استان كه می توانند گردشگران علاقمند را به طبیعت را به خود جلب كنند عبارتند زا :
- منطقه زیبا ، منحصر به فرد و غنی خبر كه بخش وسیعی از آن هم اكنون به شكل پارك ملی حفاظت می شود به لحاظ منظر گاه هی كم نظیر از نقاطی است كه درصورت فراهم كردن امكانات اولیه اقامت گردشگران از جمله احداث مركز مدیریت پارك ، تامین نیرو ، احداث فروشگاه ، كمپینگ ، هتل و امكانات دیگر می تواند یكی از پر جاذبه ترین مكان هی علمی تفریحی در سطح استان باشد .بخشی از ین منطقه تحت عنوان پناهگا ه حیات وحش اداره می شود می تواند پذیری شكارچیان داخلی و خارجی باشد كه میل به دریافت پروانه ویژه شكار هستند.بدیهی است كه از ین راه درآمد هی ارزی فراوانی عید خواهد شد.
- آبشارهی دیدنی از جمله آباشر رین ، آبشار رابر ، آبشار دیدنی دامنه جنوبی قله علمشاه واقع در جبال بارز ، آبشار دلفارد و طبیعت بكر و دیدنی اطراف آن
- غارهی موجود از جمله غار طرنگ و غار گوغر واقع در محدوده شهرستان بافت و غار یوب واقع در محدوده شهرستان شهربابك
- فراهم كردن امكان خدمات رسانی به شكارچیان داخلی و خارجی كه مشتاق شكار گراز (خوك وحشی ) در استان هستند كه در ین خصوص سالیانه حداقل می توان 3000 پروانه مخصوص شكار گراز در شهرستان هی جیرفت ، كهنوج ، بردسیر ، بافت و رفسنجان صادر كرد.
- حفظ و حراست از منطقه نرگس زار دهبكری و فراهم‌ كردن امكانات توقف و بازدیدگردشگران طبیعت از منطقه جنگلی و دیدنی گویگان وم ناطق همجوار آن كه زیستگاه خرس سیاه آسییی ( گونه منحصر به فرد كشور ) نیز هست. ین گونه جانور در حال حاضر تنها در جنوب شرقی یران به صورت طبیعی زندگی می كند و علاقه مندان زیادی در دنیا وجود دارند ، كه مشتاق دیدن خرس سیاه آسییی در طبیعت هستند.
- صدها محیط طبیعی دیدنی و شكارگاه هی متنوع در اكثر شهرستان هی استان كه در صورت یجاد امكانات اقامت و تهیه میحتاج بازدید كنندگان از مزیی وجود ین گونه افراد طی سال هی متمادی می توان استفاده كرد.
نمونه ی از ین گونه مناطق :
- پناهگاه حیات وحش مهرییه كه جنگل هی منحصر به فرد كهور دارد.
- منطقه شكار ممنوع شهر بابك ( گودچاه)
- منطقه شكار ممنوع انجرك رابر
- منطقه شكار ممنوع كوه شیر بم
- منطقه شكار ممنوع كوه نو درهنگ
- جنگل هی بنه و بادام چاه زار سیرجان
- مناطق دیدنی زرند و كوهبنان
- مناطبق طبیعی پیرامون كوه هزار در بخشرین از توابع شهرستان كرمان
- مناطق زیبی اطراف كوهپیه واقع در حومه شهر كرمان
- منطقه پا سیب در نزدیكی چترود ( حد فاصل كرمان – زرند ) با كوه هی زیبا و پوشش گیاهی متنوع
- لوت زنگی آباد واقع در جنوب شهرستان بم كه تنها زیستگا ه نوعی آهو است به نام چینكارا كه بری گردشگران خارجی به خصوص زیست شناسان و متخصصان بسیار جالب توجه خواهد بود.
- منطقه حفاظت شده بیدوییه بردسیر : با 1200 راس آهو و تپه ماهورهی بسیار زیبا می تواند بری متخصصان و آنان كه زیبیی هی طبیعت دنیا را دوست می دارند جالب باشد. همان گونه كه سالیانه هزاران گردشگر علاقه مند به طبیعت از كشور كنیا در قاره آفریقا به سبب داشتن حیات وحش متنوع دیدن می كنند و میلیون ها دلار ارز وارد ین كشور می شود كه باعث رونق اقتصاد آن شده است.
- دشت هی بلورد سیرجان : زیستگاه تابستانی پرنده ی به نام هوبره است كه تعداد آ ن در دنیا كاهش یافته اما خوشبختانه در استان كرمان به تعداد زیاد دیده می شود.
- تالاب جازموریان كه در فصل زمستان زیستگاه مناسبی بری هزاران پرنده مهاجر از جمله فلامینكو ، انواع غاز و اردك و مرغابی وحشی و به ویژه محل مناسبی بری زمستان گذارنی هوبره است ، از نقاط دیدنی استان كرمان است كه در صورت فراهم آوردن امكانات اقامت می تواند مورد توجه بسیاری از گردشگران طبیعت قرار گیرد.

استان كرمان پهناورترین استان  در ایران با مساحتی حدود 714/181 كیلومتر مربع حدود 11% از وسعت كشور یران اختصاص داده است. پهنة یاد شده بین 26 درجه و 29 دقیقه تا 31 درجه و 57 دقیقه عرض شمالی و 54 درجه و 20 دقیقه تا 59 درجه و 34 دقیقه طول شرقی از نصف النهار گرینویچ قرار گرفته. حد شمی استان كرمان، استانهی خراسان و یزد – حد جنوبی آن استان هرمزگان – حد شرقی آن استان سیستان و بلوچستان و حد غربی آن استان فارس می‌باشد.

حداكثر پهنی استان در بخش شمالی 480 كیلومتر و حداقل آن در بخش جنوبی تا 80 كیلومتر متغیر است. به هر حال عرض متوسط استان 250 كیلومتر و فاصله بین حد جنوبی و شمالی (طول استان) برابر 660 كیلومتر می‌باشد.

براساس آخرین تقسیمات كشوری: استان كرمان داری 11 شهرستان، 49 شهر، 35 بخش، 141 دهستان و 14271 پارچه آبادی می‌باشد. بلندترین ارتفاعات استان:  جبال بارز، لاله‌زار، هزار و جوپار با حداكثر 4465 متر و پیین‌ترین نقاط استان: دشتهای شهداد و جازموریان با ارتفاع بین 300 تا 400 متر از سطح دریا می‌باشد. میزان بارندگی از 25 میلیمتر در دشتهی گرم وخشك تا 300 میلیمتر در ارتفاعات متغیر است.

جمعیت استان كرمان 2230000 نفر است كه از ین تعداد 51/45 درصد در نقاط شهری 57/50 در نقاط روستیی بوده‌اند و 92/3 درصد از ین جمعت غیر ساكن بوده‌اند. نرخ دشد دهه 65-1355 در استان 1/4 كه در نقاط روستیی 6/2 و در نقاط شهری 1/7 بوده است. (علیرغم بالا بودن میزان موالید در نقاط روستیی افزیش مهاجرت در ین دهه از روستاها به شهرهی استان باعث بالا رفتن نرخ رشد نقاط شهری گردیده است.)

شهرستانهی استان عبارتند از: بافت، بردسیر، بم، جیرفت، راور، رفسنجان، زرند، سیرجان،شهربابك ، كرمان و كهنوج.
مركز استان كرمان شهر تاریخی كرمان است كه با آسمانی صاف و زلال بر بلندی كویر لوت قرار گرفته و شب‌هی افسانه‌ی آن از شهرت خاصی برخوردار است.

کوهستان يعنی من يعنی تو يعنی ما...
يعنی جذبه ای که زندگی را اوج می بخشد...
کوهستان یعنی آسمانی دیگر، زمینی دیگر، آفتاب و سایه ای دیگر....
شگفتا ...کوهستان یعنی اقلیمی دیگر...ایزدا ! چه زیباست این جذبه ی دائم..چه زیبا وبهت انگیز! چه والا است زیبائیش..والا و شگفت آور....این بهشت کوهنوردان ...کوهستان...پر غرور و سرکش و روشن...جاودان پوشیده از اسرار...این گهواره فرسوده آفاق...
.
.
ما برای فتح می آییم

1- پا همونجوری که قلب دوم شماست در کوهنوردی باید چشم سوم شما هم باشه ... یعنی نگاهتون همینطوری که به منظره و دار و درخت و سگ و گربه هاس جلوی پاتون هم نگاه کنین که یه وقت خدایی ناکرده یه نوک پاتون که به یه سنگ بگیره بعدش معلوم نیست چی میشه
(همین اولش که اینو بگی همه بیخیال میشن!)

2- اگر بیماری خاصی دارین (مثلا بیماری قلبی) و دکتر گفته ورزش سنگین نکنین، همون پایین  بشینین و چاییتونو بخورین و صفا کنین و هوس نکنین برین بالا ببینین چه خبره و حتما سعی کنین ورزش دیگه ای در حد پیاده روی سبک داشته باشین
اون بالا نه حلوایی خیر میکنن نه شام میدن ... فقط یهو هوای خوب بهتون نمیسازه و غش میکنین
یا اگر بیماری قندی دارین و انسولین مصرف میکنین، حساب اونجاش رو هم بکنین و داروهاتون رو همراه بیارین که اون بالا هلی کوپتر برای کسی خبر نمیکنن مگر اینکه مرده باشه
تازه اونم در اکثر مواقع به قاطر بسنده میکنن که از مرگ بدتره!

3- از کفش درست و حسابی استفاده کنین و با صندل و کفش پاشنه بلند و آدیداس چهارصد تومنی و دمپایی اتوفوکو بلند نشین و یا علی مدد
در کل سعی کنین ظاهرتون خنده دار نباشه!
یعنی به کوه بخوره و یه وقت با کراوات و کت شلوار پا نشین بیاین خودتونو خاک و خولی و گِل مالی کنین

 

4- توی گرمای تابستون (که داره تموم میشه) حتما کلاه و عینک آفتابی ِ غیر تقلبی با UV حد اقل 400 داشته باشین و کرم ضد آفتاب هم که واجبه و یادتون باشه فقط جلبکا دنبال برنزه شدنن!
توی سرمای زمستون و برف و یخ هم خب بستگی به این داره که کجا بخواین برین

در هر حال لباس گرم و عینک آفتابی (با مشخصات فوق) برای جلوگیری از برف کوری و کرم ضد آفتاب برای برف سوزی و کرامپون (یخ شکن کف کفش!) جزء چیزای لازم و واجبه

*کرم ضد آفتاب [Sun Screen Cream] رو به پوست دست و صورت و گردن می مالن و از سوختگی های درجه ی 2 ناشی از اشعه ی مستقیم خورشید و بازتاب نور خورشید در برف و اشعه ی ماوراء بنفش [Ultraviolet] جلوگیری میکنه و برای جلوگیری از سرطان پوست خیلی چیز باحالیه!
خب پس خوردنی نیست! (:

5- اگر جعبه ی کمکهای اولیه ندارین و میخواین کوهنوردی رو به عنوان ورزش غیر تفننی انتخاب کنین حتما یدونه درست کنین!
یه قوطی بتادین و یه بسته پنبه و چند تا لول باند و دو تا گاز استریل و یه لول باند کشی و چند تا چسب زخم و پماد پروکسیکام و سالیسیلات (همینجوری) و شربت آلومینیوم ام جی (واسه شوخی!) و چند تا قرص مسکن داشته باشین

ویکس و پماد دواکبر [ " اکبر دو " هم میگن] ! (خدایی اسمش همینه) رو هم میتونین از عطاری ها ابتیاع بفرمایید و این دو در مواقع ضرب دیدگی و در رفتگی و شکستگی خوب چیزایی هستن

اما کارایی اینا رو فکر کنم دیگه همه تا حدی بدونن و فعلا آموزش کمکهای اولیه نمیدیم
اینایی که گفتم فقط برای احتیاطه وگرنه خدا نکنه کسی طوریش بشه

شما هم اگه سالی یه بار اینا به کارتون نیومد نا امید نشین و دعا نکنین کسی یه چیزیش بشه که به دردتون بخوره و بگین مصدوم آماده س و خونسردی رو حفظ میکنیم و...
هر دفعه همراه خودتون ببرین
کار  یه بار صورت میگیره
به قول یارو حادثه هیچگاه خبر نمی کند!

6- سایر وسایل مثل نقشه ، چوبدستی [ موسوم به باتوم کوهنوردی] کلنگ کوهنوردی و هر نوع تکیه گاه و عصا، چراغ قوه و چراغ الکلی و سه پایه و کبریت و چاقو و نخ و سوزن و بند پوتین اضافه و چادر و زیرانداز و فلاکس چایی و قهوه جوش و ... بستگی به خودتون و سطح کارتون و مسیرتون داره و ممکنه که به دردتون بخوره یا نخوره

7- از همه مهمتر رو داشت یادم می رفت!
آب آشامیدنی و خوردنی و نوشیدنی (ترجیحا غیر الکلی) در حد نیاز و وسع!
غذای کوهنوردی هم بد نیست بدونین که نونه و خرما و کیشمیش و انجیر خشک و توت خشک و بقیه ی هر چی که یجورایی جزء خشکباره و پره از انرژی
سوسیس تخم مرغ یا ارد  خرما (چیمال )هم اگر خودتون بلد باشین اون بالا روو آتیش درست کنین خیلی حال میده!
تُن ماهی هم که معمولا شب میجوشونن و فرداش به صورت سرد مصرف میشه و با اون حال و هوا هیچ خوب نیست

- اما الکل [مشروب] که معمولا به صورت یه قوطی ودکای 57 درصده!
اینو معمولا فقط خود ِ هلال احمر توی کمکهای اولیه ی کوهستانش میذاره (اصولا بقیه اگر هم بذارن برای کار دیگه اییه!) و فقط در مواردی به کار میره که مصدوم و کسی که آسیب دیده مدت زیادی رو توی برف و یخ و ترجیحا زیر بهمن گیر افتاده و تقریبا یخ زده و بهش میدن که یخش وا بره!
[سگای امدادگر کوهستان رو دیدین دیگه توو این فیلما ... بل و سباستین بود!]

خب همه ی اینا برای قبل از حرکت بود و یجورایی چیزایی که اگه باشه بهتره یا لازمه و ...
اما :

8- ما برای سلامتی ورزش میکنیم و در کنارش از برکت هاش استفاده می بریم و لذت میبریم و فکر میکنم همه برای همین ورزش کنن غیر از بعضی از بدن سازان قلمبه ی عزیز!

بنابراین توی کوهنوردی اولین نکته ی مهم آمادگی جسمانیه و بعد هم حفظ سلامتی بدن و تداوم این سلامتی و بعد لذت بردن
بالا پایین پریدن از این سنگ به اون سنگ و به قول بچه ها  به رخ کشیدن نفس و عجله داشتن و این حرفا یخورده بچگانه س

طبق چیزایی که بزرگان ِ این رشته گفتن سرعتِ  اومدن ِ پایین باید نصف بالارفتن باشه
به عبارتی مدت زمانی که طول میکشه تا از مقصد برسید به پایین کوه باید دو برابر مدت زمانی باشه که تا مقصد بالارفتید
چون فشاری که به زانو ها و استخون بندی پا وارد میشه توی سرپایینی ها بمراتب بیشتر از سربالائیه و خدایی نکرده بعده ها دچار انواع و اقسام زانو دردها و دردای مفصلی میشید و اون موقع یادتون بیاد که من گفتما!

بعد هم اینکه اگر از نظر جسمانی احساس ضعف میکنین و بُنیه و توانایی کافی ندارین و از کوهنوردی خوشتون میاد، ورزشای سبک رو ادامه بدین و سعی کنین قدرت بدنی تون رو با همین ورزشای سبک و مداوم و تغذیه ی اساسی روبراه کنین 
چون با عرض معذرت کوهنوردی به شدت با مذاق آدمای ریقو جور در نمیاد

 

9- قبل از رفتن به کوه ساعتتون رو تنظیم کنین که چه وقت میخواین برگردین چون حتما یادتونه که مدت زمان برگشت باید دوبرابر مدت زمان رفت باشه و توی سرازیری ها با دنده سنگین حرکت میکنیم!

10- دفعه های اول و ترجیحا همیشه! با یه بلد راه و یه پیرمردی که انگار صد ساله تو کوه و کمر داره ول میچرخه همراه بشین
خیلی ساده سلام کنین و خسته نباشید بگید و بپرسید مسیرش کجاست و میتونین تا یه جایی همراهش برین یا نه
خوشحال میشه و خیلی بهتون خوش میگذره و کلی چیز یاد میگیرین
وقتی هم که دیدین کشش ندارین و بریدین و جلوی پیرمرده کم آوردین به خودتون فشار نیارین و قبول کنین که دوره ی آماتوری کوهنوردی حداقل پنج ساله(!) و بگید که خسته شدین و بعد هم خداحافظی کنین و همون مسیر رو برگردین

11- قرار بود ده تا نکته بیشتر نشه ولی انگار نگم نمیشه!
اینا خورده نکته هاس  ولی تقریبا مهمترین بخشه

- توی پایین اومدن و جایی که حالت شنی داره و ممکنه لیز بخورین کج حرکت کنین
یعنی پاهاتون رو با زاویه بذارین روو زمین ...
اینجوری   \ 
                  \
البته با توجه به چرخش شونه و کمر ، یخورده زاویه ش بیشتره

-  هیچ وقت نترسید چون ترس ، برادر  ِمرگه
یعنی قانونه که اگه بگی میوفتم ... مطمئن باش میوفتی

- پاتون رو محکم بذارین و از محکم بودن زیرش مطمئن بشین و بعد قدم بعدی رو بردارید

- همیشه علاوه بر جلوی پا و طبیعت و غیره ... بیست تا سی متر جلو تر رو هم ببینید و مسیرتون رو تعیین کنین که مجبور نشید برگردین و از یه مسیر دیگه برید

- از بیراهه رفتن و پهلوون بازی تا ده سال اول کوهنوردی و در صورت عدم شناخت کافی ِمنطقه به شدت پرهیز کنین

- کوهستان همیشه جای سکوت و صدای پرنده ها و باد بوده و اگر آدمی هم میومده به لبش یاد خدا بوده یا آواز نی و نوای دل
خلاصه کسی عربده نمیکشیده و جیغ و داد نمیکرده!

- سعی کنین نفس عمیق بکشین و بذارین مغزتون یه هوایی بخوره
هیچی نباشه نصف بیشتر پیغمبرا و پیامبرا و اولیا (از جمله خودم!) با کوه مأنوس بودن!

- از کوه درس زندگی بگیریم ... از نقطه به نقطه و سنگ به سنگش
از آبشار و جنگل و سربالایی ها و سرپایینی هاش و استقامت و غرورش که یه روزی قراره مثل پنبه متلاشی بشه و ... و ...

   نام قلل ايران   

ارتفاعات ايران را به ترتيب ارتفاع نوشته ام تادوستان بهتر بتوانند ازآن استفاده كنند .

۱ -   دماوند                 به ارتفاع     ۵۶۷۱   متر    محل صعود           رينه

۲ -  علم کوه               به ارتفاع     ۴۸۵۰   متر    محل صعود           کلاردشت

۳ -  سبلان                 به ارتفاع     ۴۸۵۰   متر    محل صعود           اردبيل

۴ - خرسان                 به ارتفاع     ۴۷۵۰   متر    محل صعود           کلاردشت

۵ - هرم داغ                به ارتفاع     ۴۷۱۰   متر    محل صعود           اردبيل

۶ - کسرداغ                به ارتفاع     ۴۷۰۰   متر    محل صعود           اردبيل

۷ - تخت سليمان         به ارتفاع    ۴۶۵۰    متر    محل صعود           کلاردشت

۸ - سياه کمان            به ارتفاع    ۴۵۶۰    متر    محل صعود           کلاردشت

۹ - چالون                   به ارتفاع    ۴۵۵۰    متر    محل صعود           کلاردشت

۱۰ - اسپيلت              به ارتفاع    ۴۵۳۰    متر    محل صعود           سه هزارطالقان

۱۱ - هفت خوان          به ارتفاع    ۴۵۲۰    متر    محل صعود           کلاردشت

۱۲ - مرجيکش            به ارتفاع    ۴۵۰۰    متر    محل صعود           کلاردشت

۱۳ - سياه گوگ          به ارتفاع    ۴۵۰۰    متر    محل صعود           کلاردشت

۱۴ - چهل نابالغان       به ارتفاع    ۴۵۰۰    متر    محل صعود           لرستان

۱۵ - شانه کوه           به ارتفاع    ۴۴۵۰    متر    محل صعود           کلاردشت

۱۶ - رستم بيشت      به ارتفاع    ۴۴۵۰    متر    محل صعود           کلاردشت

۱۷ - کرماکوه             به ارتفاع    ۴۴۵۰    متر    محل صعود           کلاردشت

۱۸ - هزار                 به ارتفاع     ۴۴۲۶   متر    محل صعود           کرمان

۱۹ - آزاد کوه            به ارتفاع     ۴۴۰۰    متر    محل صعود           رشته البرز

۲۰ - کوشا              به ارتفاع     ۴۴۰۰    متر    محل صعود           جنوب کرمان

۲۱ - لاله زار            به ارتفاع     ۴۳۷۵    متر    محل صعود           کرمان

۲۲ - پسند کوه        به ارتفاع     ۴۳۵۰    متر    محل صعود           کلاردشت

۲۳ - سرتشتک        به ارتفاع     ۴۳۲۰    متر    محل صعود           جنوب کرمان

۲۴ - بحر آسمان      به ارتفاع     ۴۳۱۰    متر    محل صعود            بافت

۲۵ - مناره              به ارتفاع     ۴۳۰۰    متر    محل صعود            کلاردشت

۲۶ - خوله نو           به ارتفاع     ۴۳۰۰    متر    محل صعود            رشته البرز

۲۷ - غاش مستان   به ارتفاع     ۴۳۰۰    متر    محل صعود            رشته دنا

۲۸ - مخروط سر     به ارتفاع     ۴۳۰۰    متر    محل صعود            رشته البرز

۲۹ - سه سنگ      به ارتفاع     ۴۳۰۰    متر    محل صعود            رشته البرز

۳۰ - حوض دال       به ارتفاع     ۴۳۰۰    متر    محل صعود            رشته دنا

۳۱ - گردونه کوه     به ارتفاع     ۴۳۰۰    متر    محل صعود            کلاردشت

۳۲ - اويدر             به ارتفاع     ۴۳۰۰    متر    محل صعود            کلاردشت

۳۳ - کربوش          به ارتفاع     ۴۲۹۵    متر    محل صعود            بختياری

۳۴ - ماسه مور      به ارتفاع     ۴۲۸۰    متر    محل صعود            کلار ستاق

۳۵ - دينار             به ارتفاع     ۴۲۷۷    متر    محل صعود             فارس

۳۶ - خاربش          به ارتفاع     ۴۲۶۴   متر    محل صعود              بختياری

۳۷ - ديو چال         به ارتفاع     ۴۲۶۰   متر     محل صعود              کلاردشت

۳۸ - زردکوه          به ارتفاع      ۴۲۵۰  متر     محل صعود              بختياری

۳۹ - بل               به ارتفاع      ۴۲۵۰  متر     محل صعود               آباده

۴۰ - الرم              به ارتفاع      ۴۲۵۰  متر    محل صعود               رشته البرز

۴۱ - هفت سران   به ارتفاع      ۴۲۵۰  متر     محل صعود               رشته البرز

۴۲ - تخت خرسی به ارتفاع      ۴۲۵۰  متر     محل صعود               رشته البرز

۴۳ - ميان سه چال    //          ۴۲۵۰  متر     محل صعود               کلاردشت

۴۴ - کله نو               //         ۴۲۵۰  متر     محل صعود               بختياری

۴۵ - پلوار                                    ۴۲۳۳    محل صعود               کرمان-ماهان

۴۶ - جوپار                                  ۴۱۳۵     محل صعود               کرمان -ماهان

۱ - اورست             به ارتفاع      ۸۸۸۲ متر        محل صعود               هيماليا

۲ - گودوين اوستين   به ارتفاع      ۸۶۱۴ متر        محل صعود               كاراكوروم

۳ - كانشن جونگا      به ارتفاع      ۸۵۷۹ متر        محل صعود               هيماليا

۴ - كالو                  به ارتفاع      ۸۴۷۰ متر        محل صعود               هيماليا

۵ - استالين            به ارتفاع       ۸۳۷۷ متر       محل صعود               پامير

۶ - شئو يو              به ارتفاع      ۸۱۸۹ متر        محل صعود               هيماليا

۷ - دائو لاگيری        به ارتفاع      ۸۱۶۷ متر        محل صعود                هيماليا

۸ - نانگاپاربات         به ارتفاع      ۸۱۱۴ متر        محل صعود                هيماليا

۹ - آناپورنا              به ارتفاع      ۸۰۷۸ متر        محل صعود                هيماليا

۱۰ - كاشربروم       به ارتفاع       ۸۰۶۸ متر        محل صعود                كاراكوروم

۱۱ - برودپيگ        به ارتفاع       ۸۰۴۷ متر        محل صعود                 كاراكوروم

۱۲ - گوزن تان       به ارتفاع       ۸۰۱۸ متر        محل صعود                 هيماليا

۱۳ - تاندادوی        به ارتفاع      ۷۸۲۰ متر         محل صعود                 هيماليا

۱۴ - ماشربوروم     به ارتفاع      ۷۸۲۰ متر         محل صعود                 كاراكوروم

۱۵ - كامت           به ارتفاع       ۷۷۵۶ متر        محل صعود                  هيماليا

۱۶ - تيريش مير     به ارتفاع       ۷۷۴۸ متر        محل صعود                  هندوكش

۱۷ - برود پيك        به ارتفاع       ۷۶۵۰ متر        محل صعود                  كاراكوروم

۱۸ - پيك استالين  به ارتفاع       ۷۴۹۵ متر        محل صعود                   آلتائی

۱۹ - مينی آكونگا   به ارتفاع       ۷۴۶۸ متر        محل صعود                  تبت

۲۰ - موستاق آنا    به ارتفاع       ۷۴۴۳ متر        محل صعود                  پامير

۲۱ - جانسون بيك  به ارتفاع        ۷۴۱۹ متر       محل صعود                  هيماليا

۲۲ - كابرو            به ارتفاع        ۷۳۱۵ متر       محل صعود                   هيماليا

۲۳ - شومول هاری  به ارتفاع      ۷۲۹۴ متر       محل صعود                    هيماليا

۲۴ - برج موستاق   به ارتفاع       ۷۲۳۷ متر       محل صعود                   كاراكوروم

۲۵ - لنين              به ارتفاع      ۷۱۳۰ متر        محل صعود                   تاجكستان

۲۶ - پيك لنين كوفمان به ارتفاع   ۷۱۰۲ متر       محل صعود                   آلتائی

۲۷ - تريسول          به ارتفاع      ۷۰۹۰ متر       محل صعود                   هيماليا

۲۸ - شيلا             به ارتفاع      ۷۰۲۶ متر       محل صعود                   هيماليا

۲۹-دماوند            به ارتفاع        ۵۶۷۱متر       محل صعود                  ایران

سلسله جبال هيماليا .هيمالياسلسله جبالی است که ازسرچشمه رودخانه ايندوس  indus شروع وبه بر هماپوترا  brahmaputra  ختم می شود و شامل سه رشته عظيم كوهستانی است ٬ كه مساحتی به عرض متجاوز ۱۵۰ ميل را زير دامنه وسعت خود گرفته اند . مساحت طولی اين كوهها٬ كه شمال هندوستان را می پوشانند٬ از ۱۵۰۰ ميل افزون می شود وارتفاعات آنها از ۱۶۰۰ ميل متجاوزاست . ارتفاعی كه در تمام طول سال نزول برف ٬ برآن حتمی است وهمواره قلل اين سلسله٬ پوشيده ازبرف ويخ است ازاين سلسله جبال بيش از ۳۰ قله ۲۵۰۰۰ پائی شناخته شده است . بارانهای سنگينی كه در اين نقاط می بارد از ۴۰ اينچ (يك متر) درسال شروع شده وبه ۳۰ متر هم می رسد . هرچه از عرض جغرافيايی كاسته شود حرارت بالا می رود ودر زيرخط برف دائمی ٬ گروهی از نباتات جنگلی ٬ مانند سوزنی برگان وبعضی نباتات پهن برگ در شادابی ورشد تمام ديده می شوند .

    بهمن              

 تقديم به ساحت مقدس يوسف زهرا

       كه چشم ها براي زيارت صبحش بيدارند...............

                                 

معلي بن خنيس داخل شدم بر امام صادق روز نوروز بود حضرت فرمود :شناختيد اين روز را گفتم فداي تو شوم اين روز روزي است ايرانيها پاس ميدارند و به يكديگر هديه ميدهند  آنگاه حضرت ادامه داد فرمود :نوروز نخستين روزي است آفتاب در آن طالع شد بادها وزيدن گرفت شكوفه هاي زمين آفريده شد روزي كه كشتي نوح بر كوه جدي قرار گرفت و روزي جبرئيل به رسول خدا نازل شد و روزي كه ابراهيم بتها را شكست و علي بر دوش پيامبر بتها را از كعبه فرو ريخت و نوروز قائم ما ظهور  ميكند و نوروز دجال در كناسه كوفه به دار آويخته ميشود.  بحار جلد 56 صفحه92

براي شما سالي پر از خيرو بركت آرزو ميكنم و اميد وارم يكي از آن بركات ظهور  وجود مقدس آقامون امام عصر و الزمان باشه  .........اللهم عجل لوليك  الفرج

  شـدم از دوريت مجنون

غمـت كرده مرا بيمــار

طبيب مهربـــــان من!

به بـالينم نمي آيي؟؟